Συγνώμη μάτια μου ζητώ. Χρόνια Πολλά να ζήσεις, Ποτέ, ΠΟΤΕ μη δυστυχήσεις.

Ποιος είμαι, δεν έχει αξία. Τι γράφω θέλει αξιολόγηση.
Κριτής μου ο Αναγνώστης μου.

Άρχοντας ανίδεος… ξύλον απελέκητο.

Ποιος είμαι εγώ ο κυνηγός, ο σύζυγος, πατέρας,

της μάνας μου ο καλύτερος και αρχηγός της οικογένειας;

Ποιος είμαι που εργάζομαι, κουράζομαι, να μεγαλώνω τα παιδιά, σπίτι ψωμί να φέρνω;

Ποιος είμαι εγώ στο καφενέ, στο γήπεδο, σε επίσκεψη, στις διακοπές, να δίνω ορμήνιες κι εντολές,

να κάνω όλες τις μαγκιές, να διηγούμαι πως τα καταφέρνω;

Είμαι ο «Χ», ο συγγενής,

ο φίλος, ο γείτονας, είμαι ο άνδρας ο βαρύς,

ο κύριος 'καθώς πρέπει'.

Σαράντα χρόνια στη δουλειά, οκτάωρα επανωτά,

τι κούραση Θεέ μου; Και τώρα στην σύνταξη αδελφέ μου.

Κάθομαι σπίτι και θωρώ και τι να δω; γιατί είναι όλα Άγια;

γιατί είναι καθώς πρέπει;

Μιλάς για συναισθήματα, μα μόνο για τα δικά σου. Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.....

Την λένε ορφανή. 
Στην πραγματικότητα έχει χάσει τον πατέρα της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αιτία μια νταλίκα. 
Τον λένε μπάσταρδο. 
Στην πραγματικότητα ο πατέρας του παράτησε την μητέρα του και τον ίδιο σε ηλικία 10 μηνών. 
Την λένε πουτάνα.
Στην πραγματικότητα είναι το πιο ευαίσθητο πλάσμα, δεν έχει ακουμπηθεί από άντρα κι ας είναι 18. 
Τον λένε χοντρό. 
Στην πραγματικότητα πάσχει από θυρωειδή πάχους. Δεν μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα του ούτε με χάπια. 
Την λένε άσχημη.
Στην πραγματικότητα είναι όμορφη, απλώς δεν είναι στο γούστο τους. 
Τον λένε γκέι επειδή λέει πως αγαπάει έναν άντρα. 
Στην πραγματικότητα εννοεί τον πατέρα του που τον έχασε μπροστά στα μάτια του σε ηλικία 10 χρονών. 
Την λένε σκύλα. 
Στην πραγματικότητα κλαίει κάθε βράδυ. Βιάστηκε σε ηλικία 8 χρονών απ' τον πατριό της. 
Τον λένε βρωμιάρη, πως φοράει όλο τα ίδια ρούχα. 
Στην πραγματικότητα του η οικογένεια του δεν έχει λεφτά ούτε για ψωμί. 
~
-Στην πραγματικότητα δεν έχεις ιδέα τι έχει περάσει ο καθένας ξεχωριστά. Ξέρεις το όνομα του, μα όχι την ιστορία του.
Σου είναι εύκολο να κρίνεις, έχεις τις ανέσεις που αυτοί δεν έχουν,
δεν έχεις περάσει ούτε το 1/4 από αυτά που πέρασαν αυτοί. 
Μιλάς για συναισθήματα, μα μόνο για τα δικά σου. 
Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου..... εσύ ο ίδιος καταστρέφεις την γενιά σου, μην κατηγορείς κανέναν άλλον γι'αυτό...