Καλά Χριστούγεννα και στη Ζωή μας

Και Φέτος τα Χριστούγεννα 

δεν θα είναι για όλους ημέρα εορτής,

και είναι τόσο σημαντικό αυτό, 

για τόσο κόσμο, 

που λάθος δεν λογίζεται θαρρώ,

μόνο πως τάχα η αλήθεια δεν έχει φθάσει, 

σε μια ψυχή που αναζητά το Φως 

και που μπορεί, σε μια μέρα σαν αυτή 

πνευματικά να ξεδιψάσει.

Καλά Χριστούγεννα σημαίνει,

να έρθει και η δική μας ή στιγμή,

σαν άστρο ο «χρόνος μας»,

να έρθει να φωτίσει,

να βρούμε την Αλήθεια μας και μείς

και η Ζωή μας ρότα να αλλάξει.

Νέοι δρόμοι θα υπάρξουν ευτυχώς,

το κέρδος μας δεν είναι εύκολο να μετρηθεί,

είναι μια αμοιβή, σαν γεύση της ψυχής,

μοναδική και ξέχωρη

για κάθε πρόσωπο επί της Γης.

Των Ουρανών αντίκρισμα, 

αιώνιο αντίδωρο για τον αγώνα.

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης 

Ποίηση και Ποιητής

• Αφού δεν είχες τίποτα να πεις κύριε ποιητή, γιατί ενόχλησες τις λέξεις;
  
  [Μόντης Κ.]

• Για να έχεις σπουδαίους ποιητές, θέλεις σπουδαίο ακροατήριο.
  
  [Γουίτμαν Γουόλτ]

• Γιατί να θέλω Φίλοι μου και γράφω με στιχάκια;
  Γιατί τους Φίλους μου ταλαιπωρώ και νόημα δεν βγαίνει;
  Νομίζω είμαι "η εκπομπή" κάποιων μηνυμάτων.Κι αν βρεθούν "οι δέκτες μου", μάλλον θα καταλάβουν.
  
  Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης

Άρχοντας ανίδεος… ξύλο απελέκητο.

Άρχοντας ανίδεος… ξύλο απελέκητο.


Ποιος είμαι εγώ ο κυνηγός, ο σύζυγος, πατέρας,
της μάνας μου ο καλύτερος και αρχηγός της οικογένειας;
Ποιος είμαι που εργάζομαι, κουράζομαι, να μεγαλώνω τα παιδιά,
σπίτι ψωμί να φέρνω;...
Ποιος είμαι εγώ στο καφενέ, στο γήπεδο, σε επίσκεψη, στις διακοπές,
να δίνω ορμήνιες κι εντολές, να κάνω όλες τις μαγκιές,
να διηγούμαι πως τα καταφέρνω;

Είμαι ο «Χ», ο συγγενής, ο φίλος, ο γείτονας,
είμαι ο άνδρας ο βαρύς, ο κύριος ‘καθώς πρέπει’.

Σαράντα χρόνια στη δουλειά, οκτάωρα επανωτά, τι κούραση Θεέ μου;
Και τώρα στην σύνταξη αδελφέ μου.

Κάθομαι σπίτι και θωρώ και τι να δω; γιατί είναι όλα Άγια; γιατί είναι καθώς πρέπει;
Ξύπνησα και αντίκρισα πια είναι η αλήθεια.
Κάθε πρωί σαν έφευγα στου αγώνα την πορεία,
έκλεινα πόρτα πίσω μου και άφηνα την σύζυγο, Κυρία.
Κυρία και αρχόντισσα, τη δούλα μιας ζωής, ξεσκόνισμα,
καθάρισμα, σφουγγάρισμα, πλύστρα, απλώστρα, σιδερώτρα,
συντηρήτρια ρούχων και συναφών, μαγείρισσα, ζαχαροπλάστισσα,
μάνα, κατηχήτρια, ετοιμασία των παιδιών,
σερβίρισμά τριών γευμάτων διαφορετικών συν ένα, πρόγευμα, γεύμα, δείπνο, κολατσιό.
Οικονόμος φοβερή, να προμηθεύει, να αποθηκεύει, να μετρά τα χρειαζούμενα… και να πετά σκουπίδια, να προσέχει τι θα φορέσουμε και πώς, όλα τα παιδιά κι αφεντιά,
σαν μάνα στοργική, σύζυγος κι ερωμένη,
μα πάντα ξεχασμένη.

Γιατί; Μας ρώτησες μαμά; Μας γέννησες… και πρέπει…
Όταν στο σπίτι, ο κάθε ένας από εμάς γυρίζει, χαμόγελο αντικρίζει. Όσα φυτά στολίζουνε, τους κήπους, τα μπαλκόνια, Αυτήν έχουν αρχηγό, γιατί καλά το ξέρουν, ότι νυχθημερόν φροντίζει τόσο για αυτά, μα πιο πολύ για μας, που της γυρνάμε πλάτη.

Ω! πλάνη, ω τι ντροπή; Ω! μα τον ύπνο τον βαθύ;
Έχασα την μαγκιά μου.
Ήξερα ότι σε ερωτεύτηκα, ότι σε αγάπησα και σε αγαπώ ακόμη.
Τις χάρες σου, τις εκτιμώ, μα τώρα νοιώθω λίγος.
Να παριστάνω ‘Αρχηγό’, χωρίς να ξέρω τον στρατό, που με έκανε μεγάλο;

Συγνώμη μάτια μου ζητώ. Χρόνια Πολλά να ζήσεις,
Ποτέ, ΠΟΤΕ μη δυστυχήσεις.



Ιωάννης ό Φίλος 2012

Χριστούγεννα, Χαρά Θεού παντοτινά.

Χαρά Θεού, παντοτινά.
Υγεία, Δύναμη, Καλή Καρδιά.
Όνειρα, Θέληση και Εργασία.
Καλά Χριστούγεννα και Ευλογία.

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης

{Ιωάννης ο Φίλος}